adnotatus
Latin
Étymologie
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | adnotatŭs | adnotatūs |
| Vocatif | adnotatŭs | adnotatūs |
| Accusatif | adnotatum | adnotatūs |
| Génitif | adnotatūs | adnotatuum |
| Datif | adnotatūi ou adnotatū |
adnotatibus |
| Ablatif | adnotatū | adnotatibus |
adnotatŭs \Prononciation ?\ masculin 4e déclinaison
Forme de verbe
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | adnotatus | adnotată | adnotatum | adnotatī | adnotatae | adnotată |
| Vocatif | adnotate | adnotată | adnotatum | adnotatī | adnotatae | adnotată |
| Accusatif | adnotatum | adnotatăm | adnotatum | adnotatōs | adnotatās | adnotată |
| Génitif | adnotatī | adnotatae | adnotatī | adnotatōrŭm | adnotatārŭm | adnotatōrŭm |
| Datif | adnotatō | adnotatae | adnotatō | adnotatīs | adnotatīs | adnotatīs |
| Ablatif | adnotatō | adnotatā | adnotatō | adnotatīs | adnotatīs | adnotatīs |
adnotatus \Prononciation ?\ ; première classe
Références
- « adnotatus », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage