adresito
Espéranto
Étymologie
- (1887) Attesté dans Unua Libro de Louis-Lazare Zamenhof. Composé de la racine adres (« adresse »), du suffixe -it- (« participe passif passé ») et de la finale -o (substantif).
Nom commun
adresito \a.dre.ˈsi.to\
Prononciation
- Toulouse (France) : écouter « adresito [Prononciation ?] » (bon niveau)