aedificatrix
Latin
Étymologie
- Déverbal de aedifico (« édifier, bâtir, construire »), dérivé de aedificatum, avec le suffixe -trix.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | aedificātrīx | aedificātrīcēs |
| Vocatif | aedificātrīx | aedificātrīcēs |
| Accusatif | aedificātrīcem | aedificātrīcēs |
| Génitif | aedificātrīcis | aedificātrīcum |
| Datif | aedificātrīcī | aedificātrīcibus |
| Ablatif | aedificātrīcĕ | aedificātrīcibus |
aedificātrīx \ae̯.di.fiˈkaː.triːks\ féminin 3e déclinaison, imparisyllabique (pour un homme, on dit : aedificator)
- Édificatrice, constructrice.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Variantes
- ædificatrix
- edificatrix
Dérivés dans d’autres langues
- Conventions internationales : Eunice aedificatrix, Leodice aedificatrix, Salmacina aedificatrix, Sipalolasma aedificatrix
- Français : édificatrice
Références
- aedificatrix sur Logeion