af
Conventions internationales
Symbole
af invariable
Étymologie
- (Date à préciser) Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Adverbe
af \Prononciation ?\
Prononciation
→ Prononciation audio manquante. (Ajouter un fichier ou en enregistrer un avec Lingua Libre )
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Verbe
af \Prononciation ?\
Islandais
Étymologie
- Du vieux norrois af, du proto-germanique *ab.
Préposition
af \aːv\
Références
- Solveig Bjarnason, Parlons islandais : Langue et culture, L’Harmattan, 2016, 308 pages, ISBN 9782140012570, page 193
Néerlandais
Étymologie
- Apparenté au latin, à l’allemand ab.
Adjectif
| Invariable |
|---|
| af |
| Forme indéclinée | af \Prononciation ?\ |
|---|---|
| Forme déclinée | — |
af \ɑf\ seulement comme prédicat indéclinable non comparable
Adverbe
af \ɑf\ ou af- préfixe verbal séparable
- De, à partir de.
- (Commerce) af Amsterdam : pris à Amsterdam, au départ d’Amsterdam
- (Commerce) af fabriek : départ usine
- (Commerce) af pakhuis : de stock, sur stock
- En bas.
- de rivier af : en descendant la rivière; en aval
- Vers.
- ze komen op ons af : ils viennent dans notre direction
- À plat.
- alles weer bij af zetten : remettre tout à plat
Dérivés
- achteraf
- afbakenen
- afbakken
- afbarsten
- afbedelen
- afbeelden
- afbekken
- afbellen
- afbestellen
- afbetalen
- afbeulen
- afbidden
- afbieden
- afbijten
- afbikken
- afbinden
- afbladderen
- afblaffen
- afblazen
- afblijven
- afbluffen
- afblussen
- afboeken
- afborstelen
- afbouwen
- afbraak
- afbramen
- afbranden
- afbreken
- afbrengen
- afbreuk
- afbrokkelen
- afbuigen
- afdak
- afdalen (descendre)
- afdammen
- afdanken
- afdekken
- afdelven
- afdichten
- afdingen
- afdoen
- afdraaien
- afdracht
- afdragen
- afdreggen
- afdrift
- afdrijven
- afdrinken
- afdrogen
- afdruipen
- afdrukken
- afduwen
- afdwalen
- afdwingen
- afeten
- affakkelen
- affluiten
- afgaan
- afgang
- afgedraaid
- afgelast
- afgelasten
- afgeleefd
- afgepeigerd
- afgestompt
- afgestudeerd
- afgeven
- afgezaagd
- afgezant
- afgieten
- afglijden
- afgod
- afgraven
- afgrendelen
- afgrond
- afgunst
- afhaken
- afhakken
- afhalen
- afhandelen
- afhandig
- afhangen
- afhappen
- afharen
- afhechten
- afhellen
- afhelpen
- afhouden
- afhouwen
- afhuiven
- afhuren
- afkalven
- afkammen
- afkappen
- afkatten
- afkeren
- afketsen
- afkeuren
- afkicken
- afkijken
- afkleden
- afklemmen
- afkloppen
- afkluiven
- afknappen
- afknijpen
- afknippen
- afkoelen
- afkoersen
- afkoken
- afkolven
- afkomen
- afkondigen
- afkopen
- afkoppelen
- afkorten
- afkrabben
- afkraken
- afkrijgen
- afkunnen
- afladen
- aflaten
- aflazeren
- aflebberen
- afleggen
- afleiden
- afleken
- afleren
- afleveren
- aflezen
- aflikken
- aflokken
- aflopen
- aflossen
- afluisteren
- afmaken
- afmarcheren
- afmars
- afmatten
- afmelden
- afmeren
- afmeten
- afmonsteren
- afnemen
- afnokken
- afpakken
- afpassen
- afpeigeren
- afperken
- afpersen
- afpikken
- afplakken
- afplatten
- afpluizen
- afpoeieren
- afprijzen
- afraden
- afraffelen
- aframmelen
- afranselen
- afreageren
- afreden
- afregelen
- afreizen
- afrekenen
- afremmen
- africhten
- afrijden
- afrit
- afroepen
- afrollen
- afromen
- afronden
- afrossen
- afruilen
- afruimen
- afrukken
- afsappelen
- afschaffen
- afschakelen
- afscheiden
- afschenken
- afschepen
- afscheren
- afschermen
- afscheuren
- afschieten
- afschilderen
- afschilferen
- afschminken
- afschot
- afschrapen
- afschrift
- afschrijven
- afschrikken
- afschudden
- afschuimen
- afschuinen
- afschuiven
- afschuren
- afschutten
- afschuw
- afserveren
- afslaan
- afslachten
- afslag
- afslanken
- afslepen
- afslijpen
- afslijten
- afsloten
- afsloven
- afsluiten
- afsmeken
- afsmelten
- afsnauwen
- afsnijden
- afsnoepen
- afsnoeren
- afsnuiten
- afspelen
- afspeten
- afspiegelen
- afspinnen
- afspoelen
- afspraak
- afspreken
- afspringen
- afspuiten
- afstaan
- afstammen
- afstand
- afstap
- afstappen
- afsteken
- afstellen
- afstemmen
- afstempelen
- afsterven
- afstevenen
- afstijgen
- afstoffen
- afstompen
- afstoppen
- afstoten
- afstoven
- afstraffen
- afstrepen
- afstrijden
- afstrijken
- afstropen
- afstruinen
- afstuderen
- afstuiten
- afstuiven
- aftaaien
- aftakelen
- aftands
- aftappen
- aftasten
- aftekenen
- aftellen
- aftikken
- aftiteling
- aftobben
- aftocht
- aftonnen
- aftoppen
- aftrainen
- aftrappen
- aftreden
- aftrekken
- aftroeven
- aftroggelen
- aftuigen
- afvaardigen
- afvallen
- afvangen
- afvaren
- afvegen
- afvijzen
- afvinken
- afvlakken
- afvloeien
- afvoeren
- afvragen
- afvriezen
- afvrijen
- afvullen
- afvuren
- afwachten
- afwassen
- afwateren
- afweek
- afwegen
- afweken
- afwenden
- afwennen
- afwentelen
- afweren
- afwerken
- afwerpen
- afweten
- afwezig
- afwijken
- afwijzen
- afwikkelen
- afwimpelen
- afwinden
- afwisselen
- afwissen
- afwrijven
- afzagen
- afzakken
- afzeggen
- afzeiken
- afzenden
- afzetten
- afzichten
- afzien
- afzijdig
- afzinken
- afzoeken
- afzoenen
- afzonderen
- afzuigen
- afzwaaien
- afzwakken
- afzwemmen
- afzweren
- bekaf
- bergaf
- botaf
- buitenaf
- daaraf
- effenaf
- eraf
- eropaf
- hieraf
- komaf
- kortaf
- linksaf
- onderaf
- op de cent af (au centime près)
- op de man af ( de but en blanc)
- plataf
- pompaf
- rechtsaf
- schuifaf
- vanaf
- vlakaf
- vooraf
- vrijaf
- waaraf
Taux de reconnaissance
- En 2013, ce mot était reconnu par[1] :
- 99,6 % des Flamands,
- 99,3 % des Néerlandais.
Prononciation
- (Région à préciser) : écouter « af [ɑf] »
- (Région à préciser) : écouter « af [ɑf] »
- Pays-Bas (partie continentale) (Wijchen) : écouter « af [Prononciation ?] »
Références
- ↑ Marc Brysbaert, Emmanuel Keuleers, Paweł Mandera et Michael Stevens, Woordenkennis van Nederlanders en Vlamingen anno 2013: Resultaten van het Groot Nationaal Onderzoek Taal [≈ Reconnaissance du vocabulaire des Néerlandais et des Flamands 2013 : résultats de la grande enquête nationale sur les langues], Université de Gand, 15 décembre 2013, 1266 pages. → [archive du fichier pdf en ligne]
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Nom commun
af \Prononciation ?\ (pluriel : afaf)
- (Anatomie) Bouche.
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Préposition
af
Prononciation
- Suède : écouter « af [Prononciation ?] »
Étymologie
- Du proto-germanique *ab.
Préposition
af
- De (provenance et possession)