| Voir la conjugaison du verbe afanar |
| Subjonctif |
Présent |
que (yo) afanéis |
| que (tú) afanéis |
| que (vos) afanéis |
| que (él/ella/ello/usted) afanéis |
| que (nosotros-as) afanéis |
| que (vosotros-as) afanéis |
| que (os) afanéis |
| (ellos-as/ustedes) afanéis |
| Imparfait (en -ra) |
que (yo) afanéis |
| que (tú) afanéis |
| que (vos) afanéis |
| que (él/ella/ello/usted) afanéis |
| que (nosotros-as) afanéis |
| que (vosotros-as) afanéis |
| que (os) afanéis |
| (ellos-as/ustedes) afanéis |
| Imparfait (en -se) |
que (yo) afanéis |
| que (tú) afanéis |
| que (vos) afanéis |
| que (él/ella/ello/usted) afanéis |
| que (nosotros-as) afanéis |
| que (vosotros-as) afanéis |
| que (os) afanéis |
| (ellos-as/ustedes) afanéis |
| Futur |
que (yo) afanéis |
| que (tú) afanéis |
| que (vos) afanéis |
| que (él/ella/ello/usted) afanéis |
| que (nosotros-as) afanéis |
| que (vosotros-as) afanéis |
| que (os) afanéis |
| (ellos-as/ustedes) afanéis |