afanare

Espagnol

Forme de verbe

Voir la conjugaison du verbe afanar
Subjonctif Présent que (yo) afanare
que (tú) afanare
que (vos) afanare
que (él/ella/ello/usted) afanare
que (nosotros-as) afanare
que (vosotros-as) afanare
que (os) afanare
(ellos-as/ustedes) afanare
Imparfait (en -ra) que (yo) afanare
que (tú) afanare
que (vos) afanare
que (él/ella/ello/usted) afanare
que (nosotros-as) afanare
que (vosotros-as) afanare
que (os) afanare
(ellos-as/ustedes) afanare
Imparfait (en -se) que (yo) afanare
que (tú) afanare
que (vos) afanare
que (él/ella/ello/usted) afanare
que (nosotros-as) afanare
que (vosotros-as) afanare
que (os) afanare
(ellos-as/ustedes) afanare
Futur que (yo) afanare
que (tú) afanare
que (vos) afanare
que (él/ella/ello/usted) afanare
que (nosotros-as) afanare
que (vosotros-as) afanare
que (os) afanare
(ellos-as/ustedes) afanare

afanare \a.faˈna.ɾe\

  1. Première personne du singulier du futur du subjonctif de afanar.
  2. Troisième personne du singulier du futur du subjonctif de afanar.

Prononciation