aikamatkailu

Étymologie

Composé de aika temps ») et de matkailu voyage »).

Nom commun

Déclinaison
Cas Singulier Pluriel
Nominatif aikamatkailu aikamatkailut
Génitif aikamatkailun aikamatkailujen
aikamatkailuiden
aikamatkailuitten
Partitif aikamatkailua aikamatkailuja
aikamatkailuita
Accusatif aikamatkailu[1]
aikamatkailun[2]
aikamatkailut
Inessif aikamatkailussa aikamatkailuissa
Illatif aikamatkailuun aikamatkailuihin
Élatif aikamatkailusta aikamatkailuista
Adessif aikamatkailulla aikamatkailuilla
Allatif aikamatkailulle aikamatkailuille
Ablatif aikamatkailulta aikamatkailuilta
Essif aikamatkailuna aikamatkailuina
Translatif aikamatkailuksi aikamatkailuiksi
Abessif aikamatkailutta aikamatkailuitta
Instructif aikamatkailuin
Comitatif aikamatkailuine-[3]
Notes [1] [2] [3]

[1]

  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive dont le sujet est la 3e personne
    du singulier sans aucun pronom.
  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive passive.
  • Dans toutes les phrases passives à n’importe
    quel mode.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la 2e personne du singulier, ou la
    1e ou 2e personne du pluriel.

[2]

  • Dans les phrases actives positives aux modes
    indicatif, conditionnel ou potentiel.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la 3e personne du singulier ou du
    pluriel.

[3]

  • Un suffixe possessif s’ajoute dans le cas des
    noms communs.
Avec suffixes
possessifs
Singulier Pluriel
1re personne aikamatkailuni aikamatkailumme
2e personne aikamatkailusi aikamatkailunne
3e personne aikamatkailunsa

aikamatkailu \ˈɑikɑˌmɑtkɑilu\

  1. voyage dans le temps, voyage temporel.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Forme de nom commun

aikamatkailu \ˈɑikɑˌmɑtkɑilu\

  1. Accusatif II singulier de aikamatkailu.