aktiivinen

Étymologie

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Adjectif

Déclinaison
Cas Singulier Pluriel
Nominatif aktiivinen aktiiviset
Génitif aktiivisen aktiivisten
aktiivisien
Partitif aktiivista aktiivisia
Accusatif aktiivinen[1]
aktiivisen[2]
aktiiviset
Inessif aktiivisessa aktiivisissa
Illatif aktiiviseen aktiivisiin
Élatif aktiivisesta aktiivisista
Adessif aktiivisella aktiivisilla
Allatif aktiiviselle aktiivisille
Ablatif aktiiviselta aktiivisilta
Essif aktiivisena aktiivisina
Translatif aktiiviseksi aktiivisiksi
Abessif aktiivisetta aktiivisitta
Instructif aktiivisin
Comitatif aktiivisine-[3]
Notes [1] [2] [3]

[1]

  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive dont le sujet est la 3e personne
    du singulier sans aucun pronom.
  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive passive.
  • Dans toutes les phrases passives à n’importe
    quel mode.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la 2e personne du singulier, ou la
    1e ou 2e personne du pluriel.

[2]

  • Dans les phrases actives positives aux modes
    indicatif, conditionnel ou potentiel.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la 3e personne du singulier ou du
    pluriel.

[3]

  • Un suffixe possessif s’ajoute dans le cas des
    noms communs.
Avec suffixes
possessifs
Singulier Pluriel
1re personne aktiiviseni aktiivisemme
2e personne aktiivisesi aktiivisenne
3e personne aktiivisensa
Nature Forme
Positif aktiivinen
Comparatif aktiivisempi
Superlatif aktiivisin

aktiivinen \ˈɑktiːʋinen\

  1. Actif, qui agit.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
  2. Actif, qui agit avec énergie.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
  3. (Grammaire) Actif, dont le sujet accompli l’action.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Dérivés

Forme d’adjectif

aktiivinen \ˈɑktiːʋinen\

  1. Accusatif II singulier de aktiivinen.