alliieren
Allemand
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Verbe
| Mode ou temps |
Personne | Forme |
|---|---|---|
| Présent | 1re du sing. | ich alliiere |
| 2e du sing. | du alliierst | |
| 3e du sing. | er/sie/es alliiert | |
| Prétérit | 1re du sing. | ich alliierte |
| Subjonctif II | 1re du sing. | ich alliierte |
| Impératif | 2e du sing. | alliier alliiere! |
| 2e du plur. | alliiert! | |
| Participe passé | alliiert | |
| Auxiliaire | haben | |
| voir conjugaison allemande | ||
alliieren \aliˈʔiːʁən\ (voir la conjugaison)
Synonymes
- (sich) konföderieren
- liieren
- verbünden
- vereinigen
- zusammenschließen
- zusammentun
Antonymes
- (sich) entzweien
Dérivés
- Alliieren
- alliierend
- alliiert
Prononciation
- Berlin : écouter « alliieren [aliˈʔiːʁən] »