aluzenour
Étymologie
Nom commun
| Singulier | Pluriel 1 | Pluriel 2 |
|---|---|---|
| aluzenour | aluzenourien | aluzenourion |
aluzenour \a.ly.ˈzẽː.nur\ masculin
- Aumônier.
An aluzenour a ziskoulmas ar seizennoù hag a lennas adarre al lizher.
— (Langleiz, Ar roudouz arvarus in Tristan hag Izold, Éditions Al Liamm, 1972, page 117)- L’aumônier dénoua les rubans de soie et lut à nouveau la lettre.
Variantes
- aluzener
Références
- « aluzener, aluzenour pl. -ien » dans François Vallée, Grand dictionnaire français-breton, Édition de l'Impression commerciale de Bretagne, Rennes, 1931-1933, 817 pages, page 47a