ammattikunta
Étymologie
- De ammatti (« métier, profession ») et de kunta (« communauté »).
Nom commun
Déclinaison
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | ammattikunta | ammattikunnat |
| Génitif | ammattikunnan | ammattikuntien ammattikuntain (rare) |
| Partitif | ammattikuntaa | ammattikuntia |
| Accusatif | ammattikunta [1] ammattikunnan [2] |
ammattikunnat |
| Inessif | ammattikunnassa | ammattikunnissa |
| Élatif | ammattikunnasta | ammattikunnista |
| Illatif | ammattikuntaan | ammattikuntiin |
| Adessif | ammattikunnalla | ammattikunnilla |
| Ablatif | ammattikunnalta | ammattikunnilta |
| Allatif | ammattikunnalle | ammattikunnille |
| Essif | ammattikuntana | ammattikuntina |
| Translatif | ammattikunnaksi | ammattikunniksi |
| Abessif | ammattikunnatta | ammattikunnitta |
| Instructif | — | ammattikunnin |
| Comitatif | — | ammattikuntine- [3] |
|
Notes [1] [2] [3]
| ||
| Avec suffixes possessifs |
Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| 1re personne | ammattikuntani | ammattikuntamme |
| 2e personne | ammattikuntasi | ammattikuntanne |
| 3e personne | ammattikuntansa | |
ammattikunta \ˈɑ.mːɑ.tːi.ˌkun.tɑ\
- Profession, communauté professionnelle, corporation.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Forme de nom commun
ammattikunta \ˈɑmːɑtːiˌkuntɑ\
- Accusatif II singulier de ammattikunta.