annuntiatrix
Latin
Étymologie
- Déverbal de annuntio (« annoncer »), dérivé de annuntiatum, avec le suffixe -trix.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | annūntiātrīx | annūntiātrīcēs |
| Vocatif | annūntiātrīx | annūntiātrīcēs |
| Accusatif | annūntiātrīcem | annūntiātrīcēs |
| Génitif | annūntiātrīcis | annūntiātrīcum |
| Datif | annūntiātrīcī | annūntiātrīcibus |
| Ablatif | annūntiātrīcĕ | annūntiātrīcibus |
annūntiātrīx \an.nuːn.tiˈaː.triːks\ féminin 3e déclinaison, imparisyllabique (pour un homme, on dit : annuntiator)
- Variante de adnuntiatrix : annonciatrice.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Dérivés dans d’autres langues
- Français : annonciatrice
- Italien : annuntiatrice
Références
- annuntiatrix sur Logeion