apoca

Voir aussi : apocá

Étymologie

Du latin apocha.

Nom commun

apoca féminin

  1. Quittance.

Références

Espagnol

Forme de verbe

Voir la conjugaison du verbe apocar
Indicatif Présent (yo) apoca
(tú) apoca
(vos) apoca
(él/ella/ello/usted) apoca
(nosotros-as) apoca
(vosotros-as) apoca
(os) apoca
(ellos-as/ustedes) apoca
Imparfait (yo) apoca
(tú) apoca
(vos) apoca
(él/ella/ello/usted) apoca
(nosotros-as) apoca
(vosotros-as) apoca
(os) apoca
(ellos-as/ustedes) apoca
Passé simple (yo) apoca
(tú) apoca
(vos) apoca
(él/ella/ello/usted) apoca
(nosotros-as) apoca
(vosotros-as) apoca
(os) apoca
(ellos-as/ustedes) apoca
Futur simple (yo) apoca
(tú) apoca
(vos) apoca
(él/ella/ello/usted) apoca
(nosotros-as) apoca
(vosotros-as) apoca
(os) apoca
(ellos-as/ustedes) apoca
Impératif Présent (tú) apoca
(vos) apoca
(usted) apoca
(nosotros-as) apoca
(vosotros-as) apoca
(os) apoca
(ustedes) apoca

apoca \aˈpo.ka\

  1. Troisième personne du singulier du présent de l’indicatif de apocar.
  2. Deuxième personne du singulier () de l’impératif de apocar.

Prononciation

Latin

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif apocă apocae
Vocatif apocă apocae
Accusatif apocăm apocās
Génitif apocae apocārŭm
Datif apocae apocīs
Ablatif apocā apocīs

apoca \Prononciation ?\ féminin

  1. Variante de apocha.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Références