arĥipelago

Espéranto

Dans d’autres systèmes d’écriture : arhxipelago, arhhipelago

Étymologie

(Date à préciser) Composé de la racine arĥipelag (« archipel ») et de la finale -o (substantif)[1].

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif arĥipelago
\ar.xi.pe.ˈla.ɡo\
arĥipelagoj
\ar.xi.pe.ˈla.ɡoj\
Accusatif arĥipelagon
\ar.xi.pe.ˈla.ɡon\
arĥipelagojn
\ar.xi.pe.ˈla.ɡojn\

arĥipelago \ar.xi.pe.ˈla.ɡo\

  1. Archipel.
    • La urbanoj, kiuj neniam en la vivo estis ekster Via Appia, aŭskultis kun admiro pri la mirindaĵoj de Hindujo kaj Arabujo, pri la arĥipelagoj, ĉirkaŭantaj Britujon, kie sur unu insulo Briareo katenis la dormantan Saturnon kaj kie loĝis spiritoj, pri la Hiperboreaj landoj, pri glaciiĝintaj maroj, pri la siblado kaj muĝo, kiujn aŭdigis la akvoj de la oceano en la momento, kiam la subiranta suno profundiĝadis en la ondaron.  (Lidia Zamenhof, Quo vadis?, 1933  lire en ligne)
      La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter)

Variantes orthographiques

Synonymes

Apparentés étymologiques

→ voir la catégorie Mots en espéranto comportant la racine insul 

Prononciation

Voir aussi

  • Q33837 dans la base de données Wikidata
  • Insularo sur l’encyclopédie Wikipédia (en espéranto) 

Références

Sources

Bibliographie