arcitus
Latin
Étymologie
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | arcitŭs | arcitūs |
| Vocatif | arcitŭs | arcitūs |
| Accusatif | arcitum | arcitūs |
| Génitif | arcitūs | arcituum |
| Datif | arcitūi ou arcitū |
arcitibus |
| Ablatif | arcitū | arcitibus |
arcitus masculin
Forme de verbe
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | arcitus | arcită | arcitum | arcitī | arcitae | arcită |
| Vocatif | arcite | arcită | arcitum | arcitī | arcitae | arcită |
| Accusatif | arcitum | arcităm | arcitum | arcitōs | arcitās | arcită |
| Génitif | arcitī | arcitae | arcitī | arcitōrŭm | arcitārŭm | arcitōrŭm |
| Datif | arcitō | arcitae | arcitō | arcitīs | arcitīs | arcitīs |
| Ablatif | arcitō | arcitā | arcitō | arcitīs | arcitīs | arcitīs |
arcitus \Prononciation ?\
- Participe passé de arceo.
Références
- « arcitus », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage