aritmeettinen

Étymologie

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Adjectif

Déclinaison
Cas Singulier Pluriel
Nominatif aritmeettinen aritmeettiset
Génitif aritmeettisen aritmeettisten
aritmeettisien
Partitif aritmeettista aritmeettisia
Accusatif aritmeettinen[1]
aritmeettisen[2]
aritmeettiset
Inessif aritmeettisessa aritmeettisissa
Illatif aritmeettiseen aritmeettisiin
Élatif aritmeettisesta aritmeettisista
Adessif aritmeettisella aritmeettisilla
Allatif aritmeettiselle aritmeettisille
Ablatif aritmeettiselta aritmeettisilta
Essif aritmeettisena aritmeettisina
Translatif aritmeettiseksi aritmeettisiksi
Abessif aritmeettisetta aritmeettisitta
Instructif aritmeettisin
Comitatif aritmeettisine-[3]
Notes [1] [2] [3]

[1]

  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive dont le sujet est la 3e personne
    du singulier sans aucun pronom.
  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive passive.
  • Dans toutes les phrases passives à n’importe
    quel mode.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la 2e personne du singulier, ou la
    1e ou 2e personne du pluriel.

[2]

  • Dans les phrases actives positives aux modes
    indicatif, conditionnel ou potentiel.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la 3e personne du singulier ou du
    pluriel.

[3]

  • Un suffixe possessif s’ajoute dans le cas des
    noms communs.
Avec suffixes
possessifs
Singulier Pluriel
1re personne aritmeettiseni aritmeettisemme
2e personne aritmeettisesi aritmeettisenne
3e personne aritmeettisensa
Nature Forme
Positif aritmeettinen
Comparatif aritmeettisempi
Superlatif aritmeettisin

aritmeettinen \ˈɑritmeːtːinen\

  1. Arithmétique.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Forme d’adjectif

aritmeettinen \ˈɑritmeːtːinen\

  1. Accusatif II singulier de aritmeettinen.