arplekú
Étymologie
Verbe
| Personne | Présent | Passé | Futur |
|---|---|---|---|
| 1re du sing. | arplekú | arplekuyú | arplekutú |
| 2e du sing. | arplekul | arplekuyul | arplekutul |
| 3e du sing. | arplekur | arplekuyur | arplekutur |
| 1re du plur. | arplekut | arplekuyut | arplekutut |
| 2e du plur. | arplekuc | arplekuyuc | arplekutuc |
| 3e du plur. | arplekud | arplekuyud | arplekutud |
| 4e du plur. | arplekuv | arplekuyuv | arplekutuv |
| voir Conjugaison en kotava | |||
arplekú \arplɛˈku\ ou \arpleˈku\ transitif
Dérivés
Prononciation
- France : écouter « arplekú [arplɛˈku] »
Références
- « arplekú », dans Kotapedia