arqueològue
Étymologie
- Emprunté au grec ancien ἀρχαιολόγος, archaiológos (« antiquaire, spécialiste des choses anciennes »).
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| arqueològue \aɾ.ke.u.ˈlɔ.ɣe\ |
arqueològues \aɾ.ke.u.ˈlɔ.ɣes\ |
arqueològue \aɾ.ke.u.ˈlɔ.ɣe\ masculin (graphie normalisée) (pour une femme, on dit : arqueològa)
- (Archéologie) (Gascon) (Limousin) (Provençal) Archéologue, spécialiste de l'étude des civilisations disparues à partir de leurs vestiges.
Variantes dialectales
- arqueològ (Languedocien)
Références
- Congrès permanent de la lenga occitana, 20 dictionnaires occitans en ligne, XIX - XX s → consulter cet ouvrage
- Patric Guilhemjoan, Elisa Harrer Diccionnari Occitan / Francés (Gasconha), 3 tòmes (A-D ISBN 978-2-86866-159-3, E-N ISBN 978-2-86866-160-9, O-Z ISBN 978-2-86866-161-6), Per Noste, 2020
- Jòrge Fettuciari, Guiu Martin, Jaume Pietri, Dictionnaire provençal français - Diccionari provençau francés, L'Escomessa, CREO Provença, Edisud, Aix-en-Provence, 2003, ISBN 2-7449-0464-3
- Yves Lavalade, Dictionnaire d’usage occitan/français - Limousin-Marche-Périgord, Institut d’Estudis Occitans dau Lemosin, 2010