asekauppias

Étymologie

Composé de ase arme ») et de kauppias marchand »).

Nom commun

Déclinaison
Cas Singulier Pluriel
Nominatif asekauppias asekauppiaat
Génitif asekauppiaan asekauppiaiden
asekauppiaitten
Partitif asekauppiasta asekauppiaita
Accusatif asekauppias[1]
asekauppiaan[2]
asekauppiaat
Inessif asekauppiaassa asekauppiaissa
Illatif asekauppiaaseen asekauppiaisiin
asekauppiaihin
Élatif asekauppiaasta asekauppiaista
Adessif asekauppiaalla asekauppiailla
Allatif asekauppiaalle asekauppiaille
Ablatif asekauppiaalta asekauppiailta
Essif asekauppiaana asekauppiaina
Translatif asekauppiaaksi asekauppiaiksi
Abessif asekauppiaatta asekauppiaitta
Instructif asekauppiain
Comitatif asekauppiaine-[3]
Notes [1] [2] [3]

[1]

  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive dont le sujet est la 3e personne
    du singulier sans aucun pronom.
  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive passive.
  • Dans toutes les phrases passives à n’importe
    quel mode.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la 2e personne du singulier, ou la
    1e ou 2e personne du pluriel.

[2]

  • Dans les phrases actives positives aux modes
    indicatif, conditionnel ou potentiel.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la 3e personne du singulier ou du
    pluriel.

[3]

  • Un suffixe possessif s’ajoute dans le cas des
    noms communs.
Avec suffixes
possessifs
Singulier Pluriel
1re personne asekauppiaani asekauppiaamme
2e personne asekauppiaasi asekauppiaanne
3e personne asekauppiaansa

asekauppias \ˈɑseˌkɑupːiɑs\

  1. Marchand d’armes.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Forme de nom commun

asekauppias \ˈɑsekɑupːiɑs\

  1. Accusatif II singulier de asekauppias.