asonare

Espagnol

Forme de verbe

Voir la conjugaison du verbe asonar
Subjonctif Présent que (yo) asonare
que (tú) asonare
que (vos) asonare
que (él/ella/ello/usted) asonare
que (nosotros-as) asonare
que (vosotros-as) asonare
que (os) asonare
(ellos-as/ustedes) asonare
Imparfait (en -ra) que (yo) asonare
que (tú) asonare
que (vos) asonare
que (él/ella/ello/usted) asonare
que (nosotros-as) asonare
que (vosotros-as) asonare
que (os) asonare
(ellos-as/ustedes) asonare
Imparfait (en -se) que (yo) asonare
que (tú) asonare
que (vos) asonare
que (él/ella/ello/usted) asonare
que (nosotros-as) asonare
que (vosotros-as) asonare
que (os) asonare
(ellos-as/ustedes) asonare
Futur que (yo) asonare
que (tú) asonare
que (vos) asonare
que (él/ella/ello/usted) asonare
que (nosotros-as) asonare
que (vosotros-as) asonare
que (os) asonare
(ellos-as/ustedes) asonare

asonare \a.soˈna.ɾe\

  1. Première personne du singulier du futur du subjonctif de asonar.
  2. Troisième personne du singulier du futur du subjonctif de asonar.

Prononciation