astrològue

Voir aussi : astrologue

Étymologie

Du latin astrologus.

Nom commun

Singulier Pluriel
astrològue
\as.tɾu.ˈlɔ.ɣe\
astrològues
\as.tɾu.ˈlɔ.ɣes\

astrològue \as.tɾu.ˈlɔ.ɣe\ masculin (pour une femme, on dit : astrològa) (graphie normalisée)

  1. (Gascon) (Limousin) (Provençal) Astrologue (homme), celui qui étudie l’astrologie.

Variantes dialectales

Références

  • Congrès permanent de la lenga occitana, 20 dictionnaires occitans en ligne, XIX - XX s → consulter cet ouvrage
  • Patric Guilhemjoan, Elisa Harrer Diccionnari Occitan / Francés (Gasconha), 3 tòmes (A-D ISBN 978-2-86866-159-3, E-N ISBN 978-2-86866-160-9, O-Z ISBN 978-2-86866-161-6), Per Noste, 2020
  • Yves Lavalade, Dictionnaire d’usage occitan/français - Limousin-Marche-Périgord, Institut d’Estudis Occitans dau Lemosin, 2010
  • Jòrge Fettuciari, Guiu Martin, Jaume Pietri, Dictionnaire provençal français - Diccionari provençau francés, L'Escomessa, CREO Provença, Edisud, Aix-en-Provence, 2003, ISBN 2-7449-0464-3