auto-infligea
Français
Forme de verbe
| Voir la conjugaison du verbe auto-infliger | ||
|---|---|---|
| Indicatif | ||
| Passé simple | ||
| il/elle/on s’auto-infligea | ||
auto-infligea \o.to.ɛ̃.fli.ʒa\
- Troisième personne du singulier du passé simple de auto-infliger.
| Voir la conjugaison du verbe auto-infliger | ||
|---|---|---|
| Indicatif | Présent | |
| Imparfait | ||
| Passé simple | ||
| il/elle/on s’auto-infligea | ||
| Futur simple | ||
auto-infligea \o.to.ɛ̃.fli.ʒa\