aval-douar en e grocʼhen

Étymologie

Composé de aval-douar pomme de terre »), en en, dans »), e son, sa, ses ») et krocʼhen peau »), littéralement « pomme de terre dans sa peau ».

Locution nominale

Singulier Pluriel
aval-douar en e grocʼhen avaloù-douar en o cʼhrocʼhen

aval-douar en e grocʼhen \a.val.ˈduː.ar ɛ.n‿e ˈɡroː.ɣɛn\ masculin

  1. (Cuisine) Pomme de terre en robe des champs.
    • A-walcʼh e veze d’am eontr Yann digouezout eur momedig re zivezat, pe da lein, pe da vern, pe da goan, da zibri pe avalou-douar en o cʼhrocʼhen, pe zoken soubenn « an tri zraïg, dour, holen ha baraïg », setu kerkent peadra d’am moereb da zicʼhourda he latenn ha da zistaga d’he Yann « an Diwarlercʼh » eur zarmon dispar gant litaniou ha pedennou eus ar re na glever ket alïes en ilizou.  (Yvon Crocq, Eur zacʼhad marvailhou, Quimper, 1924, pages 89-90  lire en ligne)
      Il suffisait que mon oncle Yann arrive un petit peu trop tard, soit pour le petit-déjeuner, soit pour le déjeuner, soit pour le dîner, pour manger des pommes de terre en robe des champs, ou même la soupe aux « trois petites choses, eau, sel et pain », voilà aussitôt de quoi mettre ma tante à jacasser et à asséner à Yann « le Retardataire » un sermon extraordinaire, avec des litanies et des prières du genre qu’on n'entend pas souvent dans les églises.