bündnisfreiem

Allemand

Forme d’adjectif

bündnisfreiem \ˈbʏntnɪsˌfʁaɪ̯əm\

  1. Datif masculin singulier de la déclinaison forte de bündnisfrei.
  2. Datif neutre singulier de la déclinaison forte de bündnisfrei.

Prononciation