bagn
Étymologie
- Du latin vulgaire baneu, du latin classique balneum.
Nom commun
bagn \Prononciation ?\ masculin
- Bain.
Étymologie
- Du latin vulgaire baneu, du latin classique balneum.
Nom commun
bagn \Prononciation ?\ masculin
- Bain.
Étymologie
- Du latin vulgaire baneu, du latin classique balneum.
Nom commun
bagn \Prononciation ?\ masculin
- Bain.
Étymologie
- Du latin vulgaire baneu, du latin classique balneum.
Nom commun
bagn \Prononciation ?\ masculin
- Forme et orthographe du dialecte puter.
- Forme et orthographe du dialecte vallader.
Variantes dialectales
Adverbe
bagn \Prononciation ?\
- Bien.
Notes
- Forme et orthographe du dialecte surmiran.
Références
- Oscar Peer, Dicziunari rumantsch ladin-tudais-ch, Lia Rumantscha, Coire, 1962
- Gion Peder Thöni, Rumantsch - Surmeir. Grammatica per igl idiom surmiran, Lia Rumantscha, Coire, 1969
Étymologie
- Du latin vulgaire baneu, du latin classique balneum.
Nom commun
bagn \Prononciation ?\ masculin
- Bain.