bagn

Étymologie

Du latin vulgaire baneu, du latin classique balneum.

Nom commun

bagn \Prononciation ?\ masculin

  1. Bain.

Étymologie

Du latin vulgaire baneu, du latin classique balneum.

Nom commun

bagn \Prononciation ?\ masculin

  1. Bain.

Étymologie

Du latin vulgaire baneu, du latin classique balneum.

Nom commun

bagn \Prononciation ?\ masculin

  1. Bain.

Étymologie

Du latin vulgaire baneu, du latin classique balneum.

Nom commun

bagn \Prononciation ?\ masculin

  1. Bain.
  2. Lieu de baignade, piscine.
  3. Baignoire.
Forme et orthographe du dialecte puter.
Forme et orthographe du dialecte vallader.

Variantes dialectales

Adverbe

bagn \Prononciation ?\

  1. Bien.

Notes

Forme et orthographe du dialecte surmiran.

Références

  • Oscar Peer, Dicziunari rumantsch ladin-tudais-ch, Lia Rumantscha, Coire, 1962
  • Gion Peder Thöni, Rumantsch - Surmeir. Grammatica per igl idiom surmiran, Lia Rumantscha, Coire, 1969

Étymologie

Du latin vulgaire baneu, du latin classique balneum.

Nom commun

bagn \Prononciation ?\ masculin

  1. Bain.