barwnik

Étymologie

Dérivé de barwny, avec le suffixe -ik.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif barwnik barwniki
Vocatif barwniku barwniki
Accusatif barwnik barwniki
Génitif barwniku barwników
Locatif barwniku barwnikach
Datif barwnikowi barwnikom
Instrumental barwnikiem barwnikami

barwnik \barvʲɲik\ masculin inanimé

  1. Colorant, pigment.
    • Ten sok zawiera sztuczne barwniki.
      La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter)

Références