behemoth

Voir aussi : Behemoth, Béhémoth

Anglais

Étymologie

Du latin behemoth.

Nom commun

SingulierPluriel
behemoth
\bəˈhi(ː).məθ\
behemoths
\bəˈhi(ː).məθs\

behemoth

  1. Béhémoth.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Prononciation

Latin

Étymologie

De l’hébreu ancien בהמה, behema bête, animal »), au pluriel בהמות, behemót.

Nom commun

behemoth \Prononciation ?\ masculin

  1. Béhémoth.
    • Ecce behemoth quem feci tecum, fœnum quasi bos comedet.
      Fortitudo ejus in lumbis ejus, et virtus illius in umbilico ventris ejus.
      Stringit caudam suam quasi cedrum ; nervi testiculorum ejus perplexi sunt.
      Ossa ejus velut fistulæ æris ; cartilago illius quasi laminæ ferreæ.
      Ipse est principium viarum Dei : qui fecit eum applicabit gladium ejus.
       (Liber Job - traduction)
      Vois Béhémoth, que j’ai créé comme toi :
      il se nourrit d’herbe, comme le bœuf.
      Vois donc, sa force est dans ses reins,
      et sa vigueur dans les muscles de ses flancs !
      Il dresse sa queue comme un cèdre ;
      les nerfs de ses cuisses forment un solide faisceau.
      Ses os sont des tubes d’airain,
      ses côtes sont des barres de fer.
      C’est le chef-d’œuvre de Dieu.
    • Behemoth ex Hebraea voce in Latina lingua animal sonat, propter quod de excelsis ad terrena cecidit, et pro merito suo ut animal brutum effectus sit.  (Isidore de Séville, Etymologiarum libri, VIIe siècle)
      La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter)

Voir aussi

  • behemoth sur l’encyclopédie Wikipédia (en latin) 

Références