belegez
Étymologie
Nom commun
| Mutation | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Non muté | belegez | belegezed |
| Adoucissante | velegez | velegezed |
| Durcissante | pelegez | pelegezed |
belegez \be.ˈleː.ɡes\ féminin (pour un homme, on dit : beleg)
- (Religion) Prêtresse.
Cʼhoant a oe da wiskan d’eze dilliad beleien ha belegezed an doueou.
— (Yann-Vari Perrot, Bue ar Zent, Morlaix, 1912, page 178 → lire en ligne)- On voulut les vêtir avec les habits des prêtres et prêtresses des dieux.
Ha ne ouzocʼh ket, - emezi, - ne vir ar Beleg Meur e garg nemet bloaz ? Da viz al Loar Ruz, e vez kaset d’ ar Cʼhastell Kevrinus, e-kreiz ar menezioù, dimezet gant Belegez Veur al Loar, hag antronoz lazhet ganti hag he servijerezed.
— (Roparz Hemon, Troioù-kaer ar Baron Pouf, in Al Liamm, no 89, novembre-décembre 1961, page 415)- Ne savez-vous pas, dit-elle, que le Grand Prêtre ne conserve sa charge qu’un an ?» Au mois de la Lune Rouge, il est emmené au Château Mystérieux, au milieu des montagnes, marié à la Grande Prêtresse de la Lune, et le lendemain, tué par elle et ses servantes.
A ! - er santad poanius-se eus va digenvez, gant ar galon wadek-se, goullo a bep levenez - en em ziskouezas-Hi din ; edo eno dirazon, habask ha nevet evel belegez ar garantez ; […].
— (Friedrich Hölderlin, Huperion Thalia-Fragment, traduit par A. E. ar Berr, in Al Liamm, no 144, janvier-février 1971, page 45)- Ah ! - dans ce douloureux sentiment de ma solitude, avec ce cœur ensanglanté, vide de toute joie - Elle m’apparut ; elle était là devant moi, douce et sacrée comme la prêtresse de l’amour ; […].
Références
- ↑ Jehan Lagadeuc, Catholicon, Tréguier, 1499