belegveliezh

Étymologie

Composé de beleg prêtre »), beli autorité, pouvoir ») et -iezh.

Nom commun

Mutation singulier
Non muté belegveliezh
Adoucissante velegveliezh
Durcissante pelegveliezh

belegveliezh \be.lɛɡ.ve.ˈliː.ɛs\ féminin singulier

  1. Théocratie.
    • Ar gwir-eskumunugañ zo un arm galloudek gant ar gloer da gaout sentidigezh. Tu a vefe da gomz amañ eus belegveliezh.  (An emsav aljerian. IV. – Ar gevredigezh henvoazel aljerian e derou an 19t kantved., in Emsav, no 101, mai 1975)
      Le droit d’excommunication est une arme puissante dont dispose le clergé pour obtenir l’obéissance. On pourrait parler ici de théocratie.
    • Gallia a oa anezhi ur « velegveliezh » laosk, ne oa e nep giz ur rouantelezh.  (Treizhermor, Lizher un arluad, in Sked, no 8, page 283  lire en ligne)
      La Gaule était une « théocratie » molle, elle n'était en aucune façon un royaume.

Apparentés étymologiques

  • belegveliek
  • belegveliel