belundá
: belunda
Étymologie
- Dérivé de belunda (« bénéfice »).
Verbe
| Personne | Présent | Passé | Futur |
|---|---|---|---|
| 1re du sing. | belundá | belundayá | belundatá |
| 2e du sing. | belundal | belundayal | belundatal |
| 3e du sing. | belundar | belundayar | belundatar |
| 1re du plur. | belundat | belundayat | belundatat |
| 2e du plur. | belundac | belundayac | belundatac |
| 3e du plur. | belundad | belundayad | belundatad |
| 4e du plur. | belundav | belundayav | belundatav |
| voir Conjugaison en kotava | |||
belundá \bɛlunˈda\ ou \belunˈda\ bitransitif
- Bénéficier de.
Dérivés
Prononciation
- France : écouter « belundá [bɛlunˈda] »
Références
- « belundá », dans Kotapedia