bewilder
Anglais
Étymologie
Verbe
| Temps | Forme |
|---|---|
| Infinitif | to bewilder \bɪˈwɪl.dəɹ\ |
| Présent simple, 3e pers. sing. |
bewilders \bɪˈwɪl.dəɹz\ |
| Prétérit | bewildered \bɪˈwɪl.dəɹd\ |
| Participe passé | bewildered \bɪˈwɪl.dəɹd\ |
| Participe présent | bewildering \bɪˈwɪl.dəɹ.ɪŋ\ |
| voir conjugaison anglaise | |
bewilder \bɪˈwɪl.dəɹ\ transitif
Prononciation
- Royaume-Uni (Sud de l'Angleterre) : écouter « bewilder [Prononciation ?] »
- Royaume-Uni (Sud de l'Angleterre) : écouter « bewilder [Prononciation ?] »