bezhin

Étymologie

Du moyen breton bezin[1][2].

Nom commun

Mutation Collectif Singulatif Pluriel
Non muté bezhin bezhinenn bezhinennoù
Adoucissante vezhin vezhinenn vezhinennoù
Durcissante pezhin pezhinenn pezhinennoù

bezhin \ˈbeː.(z)ĩn\ collectif

  1. (Phycologie) Algues, goémons.
    • Pa vo lakaet ar bizin bern-war-vern e vint fonnusocʼh da gargañ.  (Jules Gros, Le Trésor du Breton parlé - Troisième partie - Le style populaire, 1974, page 45)
      Quand on mettra le goémon tas sur tas (quand on lʼentassera), il sera plus facile à charger.
    • Dizale ne vo ket a-walcʼh a vezhin diouzh an ezhommoù a vezo.  (Goulcʼhan Kervella, Brezel ar Rigadell, Al Liamm, 1994, page 21)
      Bientôt il n’y aura plus assez de goémon pour (satisfaire) les besoins à venir.

Synonymes

Dérivés

  • bezhin-mocʼh
  • bezhin-tonn
  • bezhina
  • bezhinad
  • bezhinadeg
  • bezhinaer
  • bezhinaerezh
  • bezhinañ
  • bezhineg
  • bezhinek
  • bezhinus
  • yod-bezhin

Notes

Ne pas confondre avec bezin.

Voir aussi

  • bezhin sur l’encyclopédie Wikipédia (en breton) 

Références

  1. Jehan Lagadeuc, Catholicon, Tréguier, 1499
  2. Albert Deshayes, Dictionnaire étymologique du breton, Le Chasse-Marée, Douarnenez, 2003, page 107b