bižuterie
Étymologie
- Du français bijouterie écrit phonétiquement suivant la diacritique tchèque.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | bižuterie | bižuterie |
| Génitif | bižuterie | bižuterií |
| Datif | bižuterii | bižuteriím |
| Accusatif | bižuterii | bižuterie |
| Vocatif | bižuterie | bižuterie |
| Locatif | bižuterii | bižuteriích |
| Instrumental | bižuterií | bižuteriemi |
bižuterie \Prononciation ?\ féminin
- Bijou de fantaisie, de mode.
Mezi světové obchodní značky v tomto sortimentu patří již několik desítek let tradičně i česká jablonecká bižuterie.
- La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter)
Apparentés étymologiques
- bižuterní