bijten

Néerlandais

Étymologie

A rapprocher de l'allemand beißen et de l'anglais bite, de même sens.

Verbe

Présent Prétérit
ik bijt beet
jij bijt
hij, zij, het bijt
wij bijten beten
jullie bijten
zij bijten
u bijt beet
Auxiliaire Participe présent Participe passé
hebben bijtend gebeten

bijten \bɛj.tǝː\

  1. Mordre.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Dérivés

  • doodbijten

Taux de reconnaissance

En 2013, ce mot était reconnu par[1] :
  • 100,0 % des Flamands,
  • 99,7 % des Néerlandais.

Prononciation

Références

  1. Marc Brysbaert, Emmanuel Keuleers, Paweł Mandera et Michael Stevens, Woordenkennis van Nederlanders en Vlamingen anno 2013: Resultaten van het Groot Nationaal Onderzoek Taal [≈ Reconnaissance du vocabulaire des Néerlandais et des Flamands 2013 : résultats de la grande enquête nationale sur les langues], Université de Gand, 15 décembre 2013, 1266 pages. → [archive du fichier pdf en ligne]