bishopric

Anglais

Étymologie

Du vieil anglais bisceoprīċe, de bisceop (évêque) avec rīċe (royaume) (cf. l'allemand Reich).

Nom commun

bishopric \ˈbɪʃ.ə.pɹɪk\ (pluriel : bishoprics)

  1. Évêché.
  2. Épiscopat.

Variantes orthographiques

Synonymes

Dérivés

Prononciation

Voir aussi