bitcá
Étymologie
- Dérivé de bitc (« mosaïque »).
Verbe
| Personne | Présent | Passé | Futur |
|---|---|---|---|
| 1re du sing. | bitcá | bitcayá | bitcatá |
| 2e du sing. | bitcal | bitcayal | bitcatal |
| 3e du sing. | bitcar | bitcayar | bitcatar |
| 1re du plur. | bitcat | bitcayat | bitcatat |
| 2e du plur. | bitcac | bitcayac | bitcatac |
| 3e du plur. | bitcad | bitcayad | bitcatad |
| 4e du plur. | bitcav | bitcayav | bitcatav |
| voir Conjugaison en kotava | |||
Prononciation
- France : écouter « bitcá [biˈtʃa] »
Références
- « bitcá », dans Kotapedia