bitturer
Français
Étymologie
Verbe
bitturer \bi.ty.ʁe\ pronominal 1er groupe (voir la conjugaison) (pronominal : se bitturer)
Variantes orthographiques
Prononciation
- Lyon (France) : écouter « bitturer [Prononciation ?] »
- Vosges (France) : écouter « bitturer [Prononciation ?] »
- Somain (France) : écouter « bitturer [Prononciation ?] »
Références
- « bitturer », dans TLFi, Le Trésor de la langue française informatisé, 1971–1994 → consulter cet ouvrage