bourev
Étymologie
Nom commun
| Mutation | Singulier | Pluriel 1 | Pluriel 2 |
|---|---|---|---|
| Non muté | bourev | bourevien | bourevion |
| Adoucissante | vourev | vourevien | vourevion |
| Durcissante | pourev | pourevien | pourevion |
bourev \ˈbuː.rɛw\ masculin (pour une femme, on dit : bourevez)
- (Justice, Mort) Bourreau.
Kerkent, betegouzout na zeujemp da vezañ re faezh holl dre ziskuizhañ ul lajadig, e voe dibabet evidomp gant hor bourev un abadenn nevez ken plijus hag eben : [...].
— (Jarl Priel, Amañ hag ahont, Éditions Al Liamm, 1957, page 16)- Aussitôt, de peur que nous ne devenions tous trop exténués en nous reposant un petit instant, notre bourreau nous choisit une nouvelle séance aussi agréable que l’autre : [...].
(…) devet eo bet o cʼhof ha lakaet anezho da ziwaskañ poanioù kriz pa veze gwasket o divgell dre zaouarn o bourevien […].
— (Committee for Human Rights in the North, Bourevierezh e Hanternoz Iwerzhon, in Al Liamm, no 149, novembre-décembre 1971, page 456)- […] leur ventre a été brûlé et on leur a fait subir des douleurs atroces lorsque leurs testicules étaient écrasées par les mains de leurs bourreaux […].
Dérivés
- boureverezh
- boureveri
- boureviadur
- boureviañ
- bourevidigezh
- bourevierezh
- boureviezh
- boureviñ
Voir aussi
- bourev sur l’encyclopédie Wikipédia (en breton)
Références
- ↑ Jehan Lagadeuc, Catholicon, Tréguier, 1499
- ↑ Albert Deshayes, Dictionnaire étymologique du breton, Le Chasse-Marée, Douarnenez, 2003, page 129a