bracejar

Étymologie

Dérivé de braç, avec le suffixe -ejar.

Verbe

bracejar \bɾa.ce.ˈd͡ʒaː\ intransitif (graphie normalisée) 1er groupe (voir la conjugaison)

  1. Gesticuler, agiter les bras.
    • Quitan pas de bracejar amb de cridals raucs.  (Cristian Laus, Joan Delcaire, 2003 [1])
      Ils n’arrêtent pas de gesticuler avec des cris rauques.
    • Tot compte fait e rebatut, se vesiá pas passar tota la vida a bracejar davant de mond que s'interèsson a la filosofia coma una agaça a la musica classica.  (Sèrgi Gairal, Un estiu sus la talvera, 2001 [1])
      Tout compte fait, il ne se voyait pas passer toute sa vie à gesticuler devant des gents qui s'intéressent à la philosophie comme une pie à la musique classique.

Dérivés

Prononciation

Références

Portugais

Étymologie

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Verbe

bracejar \bɾɐ.sɨ.ʒˈaɾ\ (Lisbonne) \bɾa.se.ʒˈa\ (São Paulo) 1er groupe (voir la conjugaison)

  1. Gesticuler vivement avec les bras.

Prononciation

Références

  • « bracejar », dans Portal da língua portuguesa: Dicionário Fonético, Instituto de linguística teórica e computacional (ILTeC), de Simone Ashby ; Sílvia Barbosa ; Silvia Brandão ; José Pedro Ferreira ; Maarten Janssen ; Catarina Silva ; Mário Eduardo Viaro (2012), “A Rule Based Pronunciation Generator and Regional Accent Databank for Portuguese”, in Proceedings of Interspeech 2012, ISCA’s 13th Annual Conference, Portland, OR, USA, September 9-13, 2012, International Speech Communication Association, p. 1886-1887 → consulter cet ouvrage