branchos

Latin

Étymologie

Du grec ancien βράγχος, bránkhos.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif branchos branchī
Vocatif branche branchī
Accusatif branchon branchos
Génitif branchī branchōrum
Datif branchō branchīs
Ablatif branchō branchīs

branchos \Prononciation ?\ masculin

  1. Enrouement.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Références