brekka
Vieux norrois
Étymologie
Du
proto-germanique
*brinkaz
(«
colline
»)
, lui-même issu de l'
indo-européen commun
*bʰren-
(«
projet
»)
.
Nom commun
brekka
féminin
(
Géographie
)
Pente
.
Dérivés dans d’autres langues
Féroïen
:
brekka
Islandais
:
brekka
Norvégien
:
brekke
Suédois
:
backe