brochetteur

Français

Étymologie

Dérivé de brochetter, avec le suffixe -eur.

Nom commun

SingulierPluriel
brochetteur brochetteurs
\bʁɔʃ.tœʁ\

brochetteur \bʁɔʃ.tœʁ\ masculin

  1. Ouvrier qui brochette.

Variantes orthographiques

Traductions

Prononciation

Anagrammes

→ Modifier la liste d’anagrammes

Références