broenn
Étymologie
Nom commun
| Mutation | Collectif | Singulatif |
|---|---|---|
| Non muté | broenn | broennenn |
| Adoucissante | vroenn | vroennenn |
| Durcissante | proenn | proennenn |
- (Botanique) Joncs.
Variantes orthographiques
Dérivés
- broenn-aod
- broenn-dour
- broenn-du
- broenn-hesk
- broenn-kalet
- broenn-mor
- broenn-paludenn
- broenna
- broenneg
- broennek
Références
- ↑ Jehan Lagadeuc, Catholicon, Tréguier, 1499
Étymologie
- À comparer avec les mots brwyn en gallois, broenn en breton (sens identique).
Nom commun
broenn \ˈbʁoːɛn\ collectif (singulatif : broennen)
- (Botanique) Joncs.