bullitus
Latin
Étymologie
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | bullitŭs | bullitūs |
| Vocatif | bullitŭs | bullitūs |
| Accusatif | bullitum | bullitūs |
| Génitif | bullitūs | bullituum |
| Datif | bullitūi ou bullitū |
bullitibus |
| Ablatif | bullitū | bullitibus |
bullitus \Prononciation ?\ masculin
- Bouillonnement.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Forme de verbe
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | bullitus | bullită | bullitum | bullitī | bullitae | bullită |
| Vocatif | bullite | bullită | bullitum | bullitī | bullitae | bullită |
| Accusatif | bullitum | bullităm | bullitum | bullitōs | bullitās | bullită |
| Génitif | bullitī | bullitae | bullitī | bullitōrŭm | bullitārŭm | bullitōrŭm |
| Datif | bullitō | bullitae | bullitō | bullitīs | bullitīs | bullitīs |
| Ablatif | bullitō | bullitā | bullitō | bullitīs | bullitīs | bullitīs |
bullitus \Prononciation ?\
- Participe passé de bullio.
Références
- « bullitus », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage