buszować

Étymologie

De l’ukrainien бушувати, bušuvati, apparenté au russe бушевать, buševátʹ tempêter »), à bujny exubérant »)[1], bujać hocher ») ; pour le lien sémantique entre un mouvement brusque ou circulaire et le sens de « fouiller », voir l’étymologie de chercher.

Verbe

buszować \buˈʃɔvaʨ̑\ imperfectif (perfectif : pobuszować) (voir la conjugaison)

  1. Fouiller, farfouiler.
    • Basia często z upodobaniem buszuje w second handach.
      Basia aime souvent fouiller dans les brocantes.

Synonymes

Dérivés

  • buszowanie

Références

  1. « buszować », dans Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, 1927