bwevá
Étymologie
- Dérivé de bweva (« roulement de tonnerre »).
Verbe
| Personne | Présent | Passé | Futur |
|---|---|---|---|
| 1re du sing. | bwevá | bwevayá | bwevatá |
| 2e du sing. | bweval | bwevayal | bwevatal |
| 3e du sing. | bwevar | bwevayar | bwevatar |
| 1re du plur. | bwevat | bwevayat | bwevatat |
| 2e du plur. | bwevac | bwevayac | bwevatac |
| 3e du plur. | bwevad | bwevayad | bwevatad |
| 4e du plur. | bwevav | bwevayav | bwevatav |
| voir Conjugaison en kotava | |||
bwevá \bwɛˈva\ ou \bweˈva\ intransitif
- Rouler (tonnerre).
Prononciation
- France : écouter « bwevá [bwɛˈva] »
Références
- « bwevá », dans Kotapedia