candidatorius
Latin
Étymologie
- Dérivé de candidatus, avec le suffixe -orius.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | candidatorius | candidatoriă | candidatorium | candidatoriī | candidatoriae | candidatoriă |
| Vocatif | candidatorie | candidatoriă | candidatorium | candidatoriī | candidatoriae | candidatoriă |
| Accusatif | candidatorium | candidatoriăm | candidatorium | candidatoriōs | candidatoriās | candidatoriă |
| Génitif | candidatoriī | candidatoriae | candidatoriī | candidatoriōrŭm | candidatoriārŭm | candidatoriōrŭm |
| Datif | candidatoriō | candidatoriae | candidatoriō | candidatoriīs | candidatoriīs | candidatoriīs |
| Ablatif | candidatoriō | candidatoriā | candidatoriō | candidatoriīs | candidatoriīs | candidatoriīs |
candidatorius \Prononciation ?\
- De candidature.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Références
- « candidatorius », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage