cargada
Ébauche en ancien occitan
Cette entrée est considérée comme une ébauche à compléter en ancien occitan. Si vous possédez quelques connaissances sur le sujet, vous pouvez les partager en modifiant dès à présent cette page (en cliquant sur le lien « modifier le wikicode »).
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Nom commun
cargada féminin
Références
- François Raynouard, Lexique roman ou Dictionnaire de la langue des troubadours, comparée avec les autres langues de l’Europe latine, 1838–1844 → Tome 1, Tome 2, Tome 3, Tome 4, Tome 5, Tome 6
Espagnol
Forme d’adjectif
| Genre | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Masculin | cargado \kaɾ.ˈga.do\ |
cargados \kaɾ.ˈga.dos\ |
| Féminin | cargada \kaɾ.ˈga.da\ |
cargadas \kaɾ.ˈga.das\ |
cargada \kaɾˈɣa.ða\
- Féminin singulier de cargado.
Forme de verbe
| Voir la conjugaison du verbe cargar | ||
|---|---|---|
| Participe | ||
| Passé | ||
| (féminin singulier) cargada | ||
cargada \kaɾˈɣa.ða\
- Participe passé féminin singulier de cargar.
Prononciation
- Madrid : \kaɾˈɣa.ða\
- Mexico, Bogota : \k(a)ɾˈɣa.da\
- Santiago du Chili, Caracas : \kaɾˈɣa.ða\
Ébauche en occitan
Cette entrée est considérée comme une ébauche à compléter en occitan. Si vous possédez quelques connaissances sur le sujet, vous pouvez les partager en modifiant dès à présent cette page (en cliquant sur le lien « modifier le wikicode »).
Étymologie
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| cargada \kaɾˈgaðo̞\ |
cargadas \kaɾˈgaðo̞s\ |
cargada [kaɾˈgaðo̞] (graphie normalisée) féminin
- Ce qu’on charge en une fois.
Vocabulaire apparenté par le sens
Prononciation
- languedocien : [kaɾˈgaðo̞]
- provençal : [kaʁˈgado̞]
Références
- Frédéric Mistral, Lou Tresor dóu Félibrige ou Dictionnaire provençal-français embrassant les divers dialectes de la langue d’oc moderne, 1879
- Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2
- (oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → consulter cet ouvrage