carmelita
Catalan
Étymologie
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| carmelita \Prononciation ?\ |
carmelites \Prononciation ?\ |
carmelita [Prononciation ?] masculin et féminin
Références
- Gran Diccionari de la llengua catalana, 1999 → consulter cet ouvrage
Espagnol
Étymologie
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| carmelita [kaɾmeˈlita] |
carmelitas [kaɾmeˈlitas] |
carmelita [kaɾmeˈlita] masculin et féminin
Synonymes
Références
- Real Academia Española, Diccionario de la lengua española, 23e édition → consulter cet ouvrage
Italien
Étymologie
Nom commun
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| Masculin | carmelita \kar.me.ˈli.ta\ |
carmeliti \kar.me.ˈli.ti\ |
| Féminin | carmelite \kar.me.ˈli.te\ |
carmelita \kar.me.ˈli.ta\ masculin et féminin identiques
Synonymes
Prononciation
→ Prononciation audio manquante. (Ajouter un fichier ou en enregistrer un avec Lingua Libre )
Anagrammes
→ Modifier la liste d’anagrammes
Références
Bibliographie
- « carmelita », dans Grande dizionario italiano Aldo Gabrielli, 4e éd., version en ligne → consulter cet ouvrage
- « carmelita », dans De Mauro, Dictionnaire italien en ligne → consulter cet ouvrage
- « carmelita », dans Dizionario Olivetti, Dictionnaire italien en ligne → consulter cet ouvrage
- « carmelita », dans Sapere.it, Encyclopédie et dictionnaire italien en ligne, De Agostini Editore → consulter cet ouvrage
- « carmelita », dans Treccani, Dictionnaire, encyclopédie et thésaurus italien en ligne → consulter cet ouvrage
- Nicola Zingarelli, Vocabolario della lingua italiana, Zanichelli, Bologne, 2012, 12e édition
Étymologie
- Du latin carmelita.
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| carmelita \kaɾmeˈlito̞\ |
carmelitas \kaɾmeˈlito̞s\ |
carmelita [kaɾmeˈlito̞] (graphie normalisée) féminin
Prononciation
- languedocien : [kaɾmeˈlito̞]
- provençal maritime et rhodanien : [kaʁmeˈlito̞]
- niçois : [kaʁmeˈlita]
Références
- Jòrge Fettuciari, Guiu Martin, Jaume Pietri, Dictionnaire provençal français - Diccionari provençau francés, L'Escomessa, CREO Provença, Edisud, Aix-en-Provence, 2003, ISBN 2-7449-0464-3
- Georges Castellana, Dictionnaire niçois-français, Serre, Nice, 1952
- Frédéric Mistral, Lou Tresor dóu Félibrige ou Dictionnaire provençal-français embrassant les divers dialectes de la langue d’oc moderne, 1879
- Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2
- (oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → consulter cet ouvrage
Portugais
Étymologie
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| carmelita | carmelitas |
carmelita \kɐɾ.mɨ.lˈi.tɐ\ (Lisbonne) \kaɾ.me.lˈi.tə\ (São Paulo) masculin et féminin identiques
Prononciation
- Lisbonne : \kɐɾ.mɨ.lˈi.tɐ\ (langue standard), \kɐɾ.mɨ.lˈi.tɐ\ (langage familier)
- São Paulo : \kaɾ.me.lˈi.tə\ (langue standard), \kaɽ.me.lˈi.tə\ (langage familier)
- Rio de Janeiro : \kaɦ.me.lˈi.tɐ\ (langue standard), \kaɦ.me.lˈi.tɐ\ (langage familier)
- Maputo : \kar.mɛ.lˈi.tɐ\ (langue standard), \kar.mɛ.lˈi.tɐ\ (langage familier)
- Luanda : \kaɾ.me.lˈi.tɐ\
- Dili : \kəɾ.mɨ.lˈi.tə\
Références
- « carmelita », dans Portal da língua portuguesa: Dicionário Fonético, Instituto de linguística teórica e computacional (ILTeC), de Simone Ashby ; Sílvia Barbosa ; Silvia Brandão ; José Pedro Ferreira ; Maarten Janssen ; Catarina Silva ; Mário Eduardo Viaro (2012), “A Rule Based Pronunciation Generator and Regional Accent Databank for Portuguese”, in Proceedings of Interspeech 2012, ISCA’s 13th Annual Conference, Portland, OR, USA, September 9-13, 2012, International Speech Communication Association, p. 1886-1887 → consulter cet ouvrage