carminabundus

Latin

Étymologie

Dérivé de carmino, avec le suffixe -bundus.

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif carminabundus carminabundă carminabundum carminabundī carminabundae carminabundă
Vocatif carminabunde carminabundă carminabundum carminabundī carminabundae carminabundă
Accusatif carminabundum carminabundăm carminabundum carminabundōs carminabundās carminabundă
Génitif carminabundī carminabundae carminabundī carminabundōrŭm carminabundārŭm carminabundōrŭm
Datif carminabundō carminabundae carminabundō carminabundīs carminabundīs carminabundīs
Ablatif carminabundō carminabundā carminabundō carminabundīs carminabundīs carminabundīs

carminabundus \Prononciation ?\ masculin

  1. Qui fait des vers.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Références